Je binnenste stralend houden

Met de lengende donkere avonden lijken slechte nieuwsberichten over oorlogen en vluchtelingen steeds grotesker te worden. Somber sijpelen ze onze huiskamers in. Op straat branden de kerstlichtjes uitbundig, maar hoe houd je ook je binnenste stralend, ondanks het opdringende duister?

Auteur: Hester Anschütz
datum: 6 december 2019
website: https://www.antroposofieinspireert.nl/
Dit artikel is gepubliceerd in Antroposofie Magazine 4, december 2016.

“Als je hoort hoe mooi hun stem kan klinken, als kinderen een spreuk spreken, als je hun ogen ziet stralen, dan kun je als ouders via je kind vaak het innerlijke licht voelen branden,” zegt Karel Jan Tolsma, priester in de Christengemeenschap in Alkmaar. “Als je een spreuk met aandacht zegt of zelfs alleen maar denkt, dan steek je als het ware van binnen al een kaarsje aan.”
Wie elke dag een spreuk uitspreekt bouwt in zichzelf iets op. Iets dat houvast kan bieden als buiten alles somber lijkt. Doordat je elke dag even stil staat bij het licht, bij iets stralends in je binnenste. “Dat kan helpen om het geloof in de stiller werkende krachten van het goede te voeden en wakker te houden. De kwade krachten zijn vaak zoveel duidelijker in de wereld om ons heen aanwezig,” meent Karel Jan. “Dat is misschien ook een aspect van hoe het kwade werkt: luid en lawaaiig.”

Kostbaar nieuws
Hoe vind je jouw eigen spreuk? “Hij moet je aanspreken. Als je merkt dat je een spreuk graag bij het wakker worden of voor het slapengaan zou willen zeggen, kan dat jouw spreuk zijn,” aldus de Alkmaarse priester. Voor hem is dit deze spreuk: Was Christus duizendmaal in Bethlehem geboren, en niet in uwe ziel, zo waart gij toch verloren. “Deze woorden van Angelus Silesius horen voor mij bij de dagen voor kerst. Dat heeft met mijn beleving van Kerstmis te maken. Voor mij is kerst ook een oproep om naar je leven te kijken en naar wat er misschien geboren wil worden. We kunnen de ideale kerst vieren met een kerstboom, lekker eten en fijne vrienden, maar als er in deze tijd van binnen niet iets gebeurt, iets kostbaars nieuws niet tevoorschijn kan komen, ben ik in mijn kerst teleurgesteld. Dan zoek ik nog verder.”
Rudolf Steiner, grondlegger van de antroposofie, zag spreuken als een mogelijkheid om het gebedsleven voor de moderne mens weer toegankelijker te maken. “Onze tijd en ons moderne bewustzijn vragen om een vernieuwing van religieuze formuleringen en daarmee ook van gebeden. Steiner vond dit in spreuken. Die gaan vaak over het kunnen dragen van je lot of over het zoeken van een verbinding met je beschermengel of je hogere zelf. Je hogere zelf zou je ook Christus kunnen noemen, wiens aardegeboorte we vieren met Kerst.”

Adventsspreuk voor kinderen van 4 tot 12 jaar, van Lena Struik, een vrijeschooljuffie van het eerste uur en een van de pioniers in de heilpedagogie in Nederland.

Leesbril
Dineke van Kooten

door: Dineke van Kooten

Gepubliceerd in: 25 december, 2020

3 min lezen

Dit artikel heeft de volgende tag(s):

Ouder worden

Inzichten

Gerelateerde artikelen

Man-vrouw
De kracht van verbondenheid
Ik was onlangs op een congres en ik keek: de spreker was daar samen met zijn vrouw. Wat mij raakte, was de eenheid die ik tussen hen voelde. Hij stond daar niet alleen. Naast zijn uitgesproken onderbouwde visie werd ik ook geraakt door de kracht van hun verbondenheid. Het opvallendste aan die waarneming is één zin: hij stond daar niet alleen. Ik die hem niet kende, zag hem spreken en merkte iets op tussen twee mensen. Wat ik zag, zat dus niet in
Man-vrouw
Waar je werkelijk gezien wordt
De rangorde Begin oktober verscheen Vriendschap van socioloog Beate Völker, met als ondertitel: alles over de belangrijkste relatie in ons leven. In het Nederlands Dagblad zegt ze het nog scherper. (https://www.nd.nl/nieuws/nederland/1335497/vriendschap-is-voor-de-samenleving-belangrijker-dan-het-huwel) Voor de samenleving is vriendschap belangrijker dan het huwelijk, omdat een huwelijk ‘veel minder zicht biedt op andere perspectieven’. In een vr
Dineke
Sara lachte
Twintig jaar na de kapel in Gent Langs het water Een paar weken geleden ging ik drie dagen alleen weg met de camper. Ik zocht plekken aan de waterkant, maar reed ze voorbij, de een na de ander. Bij elke plek kwam dezelfde vraag: hier, of verderop? Verderop was het misschien mooier, of stiller, of minder in het zicht. Ik reed door tot ik mezelf dwong de motor uit te zetten. Toen zat ik daar, en wist niet wat ik moest doen. Moest. Het woord staat e

Verder

Waar wil je beginnen?

Lees verder in een van de boeken, kom naar een programma of verdiepingsdag, of krijg nieuwe artikelen en podcasts in je mailbox.

Bekijk de programma's Koop een boek