Zwart Schaap

Op 10 juli 2024 schreef Judith Kocken een post op LinkedIn, die ik hier graag deel, omdat zij het zo briljant verwoord heeft:

“In een familie zie ik steeds jongere kinderen die de rol van ‘zwart schaap’ of ‘cyclus breker’ hebben.
De naam zwart schaap (of zwarte schapen) is afkomstig van de frustratie dat de wol van een zwart schaap niet te verven is, en een zwart schaap is hierom minder geliefd.

Wanneer iets of iemand binnen een groep niet te controleren is wordt buitensluiten gebruikt om controle uit te oefenen.

Een cyclus breker is een krachtig en gevoelig mens, die van nature autonoom is.
Bij een cyclusbreker is de pijn van het offeren van authenticiteit om erbij te horen, je aanpassen om geaccepteerd te worden en je een veilig onderdeel van de familie te voelen, te groot.

Het lichaam van hele jonge cyclus brekers vraagt door middel van langdurige klachten om aandacht voor oude pijn en om herstel van relatie met je authenticiteit.

Soms betekent herstel van authenticiteit dat een relatie wordt verbroken en contact met familie of groeps leden niet (langer) mogelijk is.

Dit betekent niet dat je slecht bent of met opzet kwaad doet.

Het is niet langer mogelijk om voort te zetten wat van generatie op generatie is gedaan, is ontkend of genegeerd en in daardoor zekere zin als ‘veilig’ voelde.

Het vraagt diep vertrouwen, moed en verdragen van eenzaamheid.

Door aandacht voor het ongezonde patroon stopt afhankelijkheid van oude overlevende en beschermende mechanismes, ontstaat ruimte voor gezonde interafhankelijke relaties en vrijheid om te zijn wie je bent.”


Anderen noemen deze kinderen: ontregelaars, klokkenluiders, paradijsvogels.

Ik schreef onder deze post:
Prachtig verwoord, Judith Kocken!
Ik herken het zo, want ik was zo’n zwart schaap, met alle gevolgen van dien. Cyclusbreker en authenticiteit heb je hier mooi weer gegeven. Dank!


Dominique Krooijmans reageerde ook op deze post met:
“Mooie post Judith Kocken. Helder hoe je (de noodzaak tot) authenticiteit, autonomie en de rol van cyclusbreker met elkaar verbindt.

En de opgave benoemt die het betekent om de eigen ‘anders-dan-gewoon’ plek in te nemen, al dan niet buiten het veilige familiesysteem. Voor ons als volwassene al geen sinecure, laat staan voor onze kinderen die nog afhankelijk zijn van onze zorg.

De rol van ons autonome zenuwstelsel is hierin groot: hebben we als cyclusbreker genoeg embodied veiligheid opgebouwd om de triggereffecten van deze vaak eenzame en emotionele hobbelige weg in onszelf te kunnen reguleren?

En, wanneer dit laatste even niet lukt, hebben we dan een groot-genoeg-chillzone online om uit te reiken voor hulp?

En meer: kunnen we de verschillende (combi)triggerstaten van ons autonome zenuwstelsel herkennen in zijn streven naar (nieuwe) veiligheid?

Diep vertrouwen blijven voelen, het actief leven van onze moed en het kunnen verdragen van eenzaamheid – de rol van cyclusbreker vraagt een enorm veerkrachtig autonoom zenuwstelsel en een moedig hart.

Een diepe buiging voor iedere braveheart die deze rol van zwart schaap als de zijne of de hare herkent en oppakt.


https://podcastluisteren.nl/embed/Doorbreek-de-cirkel-4-Lastige-kinderen-komen-iets-vertellen-met-Kitlyn-Tjin-A-Djie
een podcast gemaakt op 13 juli 2023
Lastpakken. Ontregelaars.
Transcultureel familietherapeut Kitlyn Tjin A Djie was er zelf een en zoekt ze ze op want ze gelooft dat deze kinderen zuurstof in een familiesysteem brengen en de verzwegen verhalen vertellen. Ze vertelt in deze aflevering over haar jeugd in Suriname, het trauma uit haar jeugd, hoe zich dat herhaalde bij haar kinderen en op welke manier ze dit bij haar kleindochter heeft doorbroken.Verder hoor je in deze aflevering:Waarom ze van haar kelder een coffeeshop maakte voor haar zoon en zijn vrienden Waarom ze een kind met klachten nooit alleen ziet maar altijd de hele familie bij elkaar roeptWelke offers kleinkinderen kunnen brengen als er sprake is van een familiegeheimWaarom je als professional families pas kan helpen hun problemen op te lossen als je jezelf en je geschiedenis kent Dat patronen zich blijven herhalen als we kinderen bij hun familie weghalen

Leesbril
Dineke van Kooten

door: Dineke van Kooten

Gepubliceerd in: 10 juli, 2024

4 min lezen

Dit artikel heeft de volgende tag(s):

Persoonlijke ontwikkeling

Inzichten

Gerelateerde artikelen

Man-vrouw
De kracht van verbondenheid
Ik was onlangs op een congres en ik keek: de spreker was daar samen met zijn vrouw. Wat mij raakte, was de eenheid die ik tussen hen voelde. Hij stond daar niet alleen. Naast zijn uitgesproken onderbouwde visie werd ik ook geraakt door de kracht van hun verbondenheid. Het opvallendste aan die waarneming is één zin: hij stond daar niet alleen. Ik die hem niet kende, zag hem spreken en merkte iets op tussen twee mensen. Wat ik zag, zat dus niet in
Man-vrouw
Waar je werkelijk gezien wordt
De rangorde Begin oktober verscheen Vriendschap van socioloog Beate Völker, met als ondertitel: alles over de belangrijkste relatie in ons leven. In het Nederlands Dagblad zegt ze het nog scherper. (https://www.nd.nl/nieuws/nederland/1335497/vriendschap-is-voor-de-samenleving-belangrijker-dan-het-huwel) Voor de samenleving is vriendschap belangrijker dan het huwelijk, omdat een huwelijk ‘veel minder zicht biedt op andere perspectieven’. In een vr
Dineke
Sara lachte
Twintig jaar na de kapel in Gent Langs het water Een paar weken geleden ging ik drie dagen alleen weg met de camper. Ik zocht plekken aan de waterkant, maar reed ze voorbij, de een na de ander. Bij elke plek kwam dezelfde vraag: hier, of verderop? Verderop was het misschien mooier, of stiller, of minder in het zicht. Ik reed door tot ik mezelf dwong de motor uit te zetten. Toen zat ik daar, en wist niet wat ik moest doen. Moest. Het woord staat e

Verder

Waar wil je beginnen?

Lees verder in een van de boeken, kom naar een programma of verdiepingsdag, of krijg nieuwe artikelen en podcasts in je mailbox.

Bekijk de programma's Koop een boek