Revalidatie oorverdovende stilte

De oorverdovende stilte van de hemel
in deze ontreddering…
Zou er licht zijn van de andere kant,
aan deze kant van de hel
of is er enkel duisternis?
Is het de stilte die zijn adem inhoud?
Of is het de stilte na de donder en de bliksem?

Ik belde mijn predikant:
“Kunt u alstublieft langskomen?
Ik word niet meer beter!”
Hij kwam – op zondagmorgen –
hij was toch in de buurt.
Hij sprak over zíjn preek en de gemeente.
Hij las het stukje uit zíjn bijbel,
reciteerde een fragment van zijn preek
en deed zíjn gebed.

Er was geen ruimte voor mijn hel.
Zijn vrouw wachtte met het eten…
Hij zou snel nog eens komen –
wat hij niet deed.

Ik belde mijn huisarts:
“Ik houd dit niet langer vol!”
Hij onderbrak zijn spreekuur
en hoorde mij aan.
Hij zei: “Ik snap je! Houd vol! Je kunt dit!“
een strohalm.

Hij kwam langs
Luisterde naar mijn verhaal
Als enige in deze tijd
En in zijn ogen zag ik begrip.

Het waren die kleine druppels
die toch mijn ziel bevochtigde.
En ik… ik keek weer naar de wolken
luisterde naar Bach –
uren, uren, uren
En de tijd gleed langzaam voorbij
in deze hel.


Bij het zien ‘Stuk’ de vierdelige docuroman waarin een aantal mensen wordt gevolgd tijdens de periode die ze doorbrengen in een revalidatiecentrum, werd ik diep geraakt. De serie legt bloot wat er gebeurt als het noodlot ineens toeslaat. Het revalidatiecentrum als biotoop waar dromen, verlangens en plannen doorlopend moeten worden bespiegeld en bijgesteld.

Er welden gedichten in mij op die eindelijk taal gaven aan wat al zooo lang (31 jaar) in mijn binnenste vast zat.
Ik lag in 1994 6 weken in het revalidatiecentrum in Den Haag, na 4 weken ziekenhuisopname en de medeling dat ik nooit meer beter zou worden:
– revalidatiecentrum/
– revalidatie-tijd/
– revalidatietijd/
– revalidatie-oorverdovende-stilte/
– revalidatie-woede/
– de-revalidatie-hel/

Leesbril
Dineke van Kooten

door: Dineke van Kooten

Gepubliceerd in: 12 oktober, 2025

2 min lezen

Dit artikel heeft de volgende tag(s):

Inzichten

Gerelateerde artikelen

Man-vrouw
De kracht van verbondenheid
Ik was onlangs op een congres en ik keek: de spreker was daar samen met zijn vrouw. Wat mij raakte, was de eenheid die ik tussen hen voelde. Hij stond daar niet alleen. Naast zijn uitgesproken onderbouwde visie werd ik ook geraakt door de kracht van hun verbondenheid. Het opvallendste aan die waarneming is één zin: hij stond daar niet alleen. Ik die hem niet kende, zag hem spreken en merkte iets op tussen twee mensen. Wat ik zag, zat dus niet in
Man-vrouw
Waar je werkelijk gezien wordt
De rangorde Begin oktober verscheen Vriendschap van socioloog Beate Völker, met als ondertitel: alles over de belangrijkste relatie in ons leven. In het Nederlands Dagblad zegt ze het nog scherper. (https://www.nd.nl/nieuws/nederland/1335497/vriendschap-is-voor-de-samenleving-belangrijker-dan-het-huwel) Voor de samenleving is vriendschap belangrijker dan het huwelijk, omdat een huwelijk ‘veel minder zicht biedt op andere perspectieven’. In een vr
Dineke
Sara lachte
Twintig jaar na de kapel in Gent Langs het water Een paar weken geleden ging ik drie dagen alleen weg met de camper. Ik zocht plekken aan de waterkant, maar reed ze voorbij, de een na de ander. Bij elke plek kwam dezelfde vraag: hier, of verderop? Verderop was het misschien mooier, of stiller, of minder in het zicht. Ik reed door tot ik mezelf dwong de motor uit te zetten. Toen zat ik daar, en wist niet wat ik moest doen. Moest. Het woord staat e

Verder

Waar wil je beginnen?

Lees verder in een van de boeken, kom naar een programma of verdiepingsdag, of krijg nieuwe artikelen en podcasts in je mailbox.

Bekijk de programma's Koop een boek