Hoe Dineke van Kooten genas in een klooster

Stap ik in de trein of spring ik ervoor? denkt Dineke van Kooten vaak als ze vanuit Delft naar haar middelbare school in Rotterdam reisde. Ze wordt verscheurd door angsten en depressies, en ook op school wil het niet vlotten. Als ze jaren later ook lichamelijk een wrak is, komt er op een wonderlijke manier een doorbraak in haar leven.

Met dank aan EO-Visie, gepubliceerd in Mediatips op 10 augustus 2018.

Omdat ze bang is naar de hel te gaan als ze zelfmoord zou plegen, waagt Dineke de spong voor de trein nooit. “Nachtenlang heb ik wakker gelegen en gebeden of God mij wilde veranderen,” vertelt Dineke (54) zaterdag in het radioprogramma Onderweg.

Ze doet tien jaar over de middelbare school en voelt zich dom, helemaal in vergelijking met haar intelligente broers en zussen.

Niet meer lopen en zitten
Als ze na haar trouwen bevalt van een dochter, krijgt Dineke ook lichamelijke klachten. Ze blijkt te lijden aan hypermobiliteit, een aandoening waarbij haar gewrichten te elastisch zijn, en had helemaal niet zwanger mogen worden. “Mijn gewrichten zitten losser dan bij anderen. Bij vijf maanden zwangerschap kon ik niet meer lopen en na zeven maanden kon ik niet meer zitten.”

Na de bevalling blijft Dineke aan bed gebonden. Haar lichaam blijkt zo ontwricht en beschadigd, dat het volgens artsen nooit meer goed zal komen. Daardoor verliest ze haar baan als hoofd van een communicatieafdeling. “Er bleef weinig van mijn leven over,” vertelt ze.

Woord van God
Veertien jaar later, het is dan 2006, komt er in deze hopeloze situatie onverwachts verandering, wanneer Dineke – op een bed – een dienst in een klooster meemaakt. “De priester sprak de volgende woorden over mij uit: ‘God de Vader, God de Zoon, God de heilige Geest, U hoeft maar één woord te spreken en haar lichaam is genezen; spreek Heer.’ Op dat moment werd ik aangeraakt. Er kwam een golf vanuit mijn tenen, die mijn hele lijf doorrolde. Ik was genezen.”

De jarenlange pijn is in één keer over, maar Dineke durft er met niemand over te praten. Pas als de fysiotherapeut, bij wie ze elke veertien dagen kwam om ‘alles recht te zetten’, vaststelt dat er niets meer ontwricht is en dat ook de beschadigingen verdwenen zijn, komt ze er openlijk voor uit dat God haar genezen heeft.

Vrucht dragen
“Wat je ook meemaakt in het leven, je komt erdoorheen als je er dwars doorheen gaat. Dat is de les die ik heb geleerd,” zegt Dineke nu. “Dat betekende dat ik de pijn en de eenzaamheid moest voelen, en er niet voor moest weglopen. Alleen van je wonden draag je vrucht.”

Het leven als woestijnreis
Dineke is inmiddels coach en heeft een eigen praktijk. Ze ziet veel overeenkomsten tussen het menselijk leven en de woestijnreis die de Israëlieten van Egypte naar het Beloofde Land maakten. Hoewel het boek dat ze hierover schrijft nog niet klaar is, heeft ze de afgeronde hoofdstukken alvast op internet gezet. “Het doel van het leven is heelwording. Dat gun ik iedereen. Worden zoals God het bedoeld heeft.”

Onderweg
Onderweg, zaterdag 11 augustus 2018, NPO Radio 5, 22.02-23.00 uur

Leesbril
Dineke van Kooten

door: Dineke van Kooten

Gepubliceerd in: 13 september, 2019

3 min lezen

Dit artikel heeft de volgende tag(s):

Dineke

Inzichten

Gerelateerde artikelen

Man-vrouw
De kracht van verbondenheid
Ik was onlangs op een congres en ik keek: de spreker was daar samen met zijn vrouw. Wat mij raakte, was de eenheid die ik tussen hen voelde. Hij stond daar niet alleen. Naast zijn uitgesproken onderbouwde visie werd ik ook geraakt door de kracht van hun verbondenheid. Het opvallendste aan die waarneming is één zin: hij stond daar niet alleen. Ik die hem niet kende, zag hem spreken en merkte iets op tussen twee mensen. Wat ik zag, zat dus niet in
Man-vrouw
Waar je werkelijk gezien wordt
De rangorde Begin oktober verscheen Vriendschap van socioloog Beate Völker, met als ondertitel: alles over de belangrijkste relatie in ons leven. In het Nederlands Dagblad zegt ze het nog scherper. (https://www.nd.nl/nieuws/nederland/1335497/vriendschap-is-voor-de-samenleving-belangrijker-dan-het-huwel) Voor de samenleving is vriendschap belangrijker dan het huwelijk, omdat een huwelijk ‘veel minder zicht biedt op andere perspectieven’. In een vr
Dineke
Sara lachte
Twintig jaar na de kapel in Gent Langs het water Een paar weken geleden ging ik drie dagen alleen weg met de camper. Ik zocht plekken aan de waterkant, maar reed ze voorbij, de een na de ander. Bij elke plek kwam dezelfde vraag: hier, of verderop? Verderop was het misschien mooier, of stiller, of minder in het zicht. Ik reed door tot ik mezelf dwong de motor uit te zetten. Toen zat ik daar, en wist niet wat ik moest doen. Moest. Het woord staat e

Verder

Waar wil je beginnen?

Lees verder in een van de boeken, kom naar een programma of verdiepingsdag, of krijg nieuwe artikelen en podcasts in je mailbox.

Bekijk de programma's Koop een boek