Het proces van omvorming

Volgens Simone Pacot wordt de mens in de loop van zijn leven geconfronteerd met de realiteit van het kwaad dat er in de wereld is. Het behoort tot zijn verantwoordelijkheid:
– het kwaad te erkennen
– er niet medeplichtig aan te worden en
– er duidelijke houding tegenover aan te nemen.

Daarenboven moet hij zichzelf opbouwen – en vaak genoeg helemaal opnieuw opbouwen – in en vanuit de kwetsbaarheid die deel uitmaakt van zijn wezen.

Hij moet het hoofd bieden aan allerlei vormen van verlies en gebrek waar elk mensenleven nu eenmaal mee gepaard gaat.

Vanaf onze prilste kinderjaren zijn we meestentijds het slachtoffer van:
* meer of minder erge kwetsuren
* velerlei vromen van scheefgroei, en
* allerlei soort wanordekijk gedrag die van de ene generatie op de andere worden doorgegeven.

Om de pijn en het verdriet uit de weg te gaan die deze kwetsuren veroorzaken, slaan we dan – omdat we niet op de hoogte zijn van de wetten van het leven of ze vergeten – een verkeerde richting in en begeven we ons op dwaalwegen die niet naar het leven maar naar een of andere vorm van dood leiden.

Simone Pacot schrijft daarover in haar boeken:
– “Tot in onze diepste diepten: het evangelie ter harte nemen”, Carmelitana Gent, 2003, ISBN 90–76671-42-7, 251 p.
– “Kom weer tot Leven!: het doordringen van het evangelie tot in onze diepste diepten”, Carmelitana Gent, 2004, ISBN 90-76671-53-7, 264 p.
– “Durf het nieuw leven aan!; op weg naar Pasen”, Carmelitana Gent, 2005, ISBN 90-76671-59-1, 375 p.
– “Open je deuren voor de Geest”, Carmelitana Gent, 2010 ISBN 978-90-76671-77-2, 148 p.

Geplaatst op 13 maart 2011.

Leesbril
Dineke van Kooten

door: Dineke van Kooten

Gepubliceerd in: 2 september, 2011

2 min lezen

Dit artikel heeft de volgende tag(s):

Persoonlijke ontwikkeling

Inzichten

Gerelateerde artikelen

Man-vrouw
De kracht van verbondenheid
Ik was onlangs op een congres en ik keek: de spreker was daar samen met zijn vrouw. Wat mij raakte, was de eenheid die ik tussen hen voelde. Hij stond daar niet alleen. Naast zijn uitgesproken onderbouwde visie werd ik ook geraakt door de kracht van hun verbondenheid. Het opvallendste aan die waarneming is één zin: hij stond daar niet alleen. Ik die hem niet kende, zag hem spreken en merkte iets op tussen twee mensen. Wat ik zag, zat dus niet in
Man-vrouw
Waar je werkelijk gezien wordt
De rangorde Begin oktober verscheen Vriendschap van socioloog Beate Völker, met als ondertitel: alles over de belangrijkste relatie in ons leven. In het Nederlands Dagblad zegt ze het nog scherper. (https://www.nd.nl/nieuws/nederland/1335497/vriendschap-is-voor-de-samenleving-belangrijker-dan-het-huwel) Voor de samenleving is vriendschap belangrijker dan het huwelijk, omdat een huwelijk ‘veel minder zicht biedt op andere perspectieven’. In een vr
Dineke
Sara lachte
Twintig jaar na de kapel in Gent Langs het water Een paar weken geleden ging ik drie dagen alleen weg met de camper. Ik zocht plekken aan de waterkant, maar reed ze voorbij, de een na de ander. Bij elke plek kwam dezelfde vraag: hier, of verderop? Verderop was het misschien mooier, of stiller, of minder in het zicht. Ik reed door tot ik mezelf dwong de motor uit te zetten. Toen zat ik daar, en wist niet wat ik moest doen. Moest. Het woord staat e

Verder

Waar wil je beginnen?

Lees verder in een van de boeken, kom naar een programma of verdiepingsdag, of krijg nieuwe artikelen en podcasts in je mailbox.

Bekijk de programma's Koop een boek