Het paardenmiddel dat het paard van Troje maskeert

2020 had het 75e jaar met vrijheid moeten worden. Het ging anders. Ironie ten top. De grondrechten bleken niet zo stevig meer in grond verankerd. Drijfzand.

In de taal kwam de oorlog weer tot leven. De vijand was het virus. De zorgverleners, de helden die streden in de frontlinie. De vijand ontnam de slachtoffers hun adem en ze stierven een eenzame dood. De oorlogsvoering werd nog adembenemender. We moesten bang worden voor elkaar. Ook je moeder, kleinkind of vriend kon het paard van Troje zijn en zomaar de vijand naar binnen loodsen. De adembenemende mondkapjes werden ons schild, al was de waarde twijfelachtig. Maar de dreiging van de vijand versloeg ook het Evidencebeest*.

Zelfverdediging (lees: preventie) zou niet evidence based zijn, maar verdedigingsmuren om alles en ieder (lees: o.a. lockdown) wel. De overwinningstactiek werd al snel helder: alleen samen, ja dodelijk alléén, krijgen we het onder controle. Hou vol, op naar D-day, wanneer iedereen geïnjecteerd zou worden met het ultieme moordwapen tegen de vijand. Volledig vernietigen? Een utopisch idee!

De grote angst voor de vijand ontnam het zicht op nieuwe informatie. De vijand bleek het vooral op ouderen en kwetsbaren te hebben gemunt. En de oorspronkelijke angst werd niet bewaarheid, maar de angst wérd de waarheid.

De al in gang gezette overwinningstactiek en investering ontnam het zicht op de realiteit.  

Het gevecht tegen elkaar, mogelijke paarden van Troje, ontnam het zicht op het echte paard van Troje, dat niet de stad (lees: rechtstaat) in, maar úit ging, hierbij fundamentele waarden meenemend.

D-day werd V-day, maar dan van Verlies. Verlies van grondrechten en mensenrechten. Verlies van non-discriminatie. Verlies van gelijke behandeling. Verlies van vrijheid; vrijheid van onderwijs, van vereniging, van verplaatsing, van meningsuiting.

Laat dit afgelopen jaar een memorial zijn, om ons te herinneren aan wat er is te verliezen. Laten we gebruik maken van de aanzet tot open debat, die is gegeven door verschillende groepen in de samenleving, zoals bijvoorbeeld het Artsen Covid Collectief. Samen verder, dus zonder ‘hokjes’, wel constructief, open-minded én solidair met íedereen! Op naar de volgende 75 jaar!

Colinda van den Brink – Bil, tropenarts, Mwanza, Tanzania
24 maart 2021

*term met dank geleend van Y. Smulders


Wil je meer weten over dit onderwerp?
Kijk op: https://www.dinekevankooten.nl/tag/politiek/
Voor een overzicht kijk op: https://www.dinekevankooten.nl/archief/overzicht-great-reset-corona/

Leesbril
Dineke van Kooten

door: Dineke van Kooten

Gepubliceerd in: 24 maart, 2020

2 min lezen

Dit artikel heeft de volgende tag(s):

Politiek en Maatschappij

Inzichten

Gerelateerde artikelen

Man-vrouw
De kracht van verbondenheid
Ik was onlangs op een congres en ik keek: de spreker was daar samen met zijn vrouw. Wat mij raakte, was de eenheid die ik tussen hen voelde. Hij stond daar niet alleen. Naast zijn uitgesproken onderbouwde visie werd ik ook geraakt door de kracht van hun verbondenheid. Het opvallendste aan die waarneming is één zin: hij stond daar niet alleen. Ik die hem niet kende, zag hem spreken en merkte iets op tussen twee mensen. Wat ik zag, zat dus niet in
Man-vrouw
Waar je werkelijk gezien wordt
De rangorde Begin oktober verscheen Vriendschap van socioloog Beate Völker, met als ondertitel: alles over de belangrijkste relatie in ons leven. In het Nederlands Dagblad zegt ze het nog scherper. (https://www.nd.nl/nieuws/nederland/1335497/vriendschap-is-voor-de-samenleving-belangrijker-dan-het-huwel) Voor de samenleving is vriendschap belangrijker dan het huwelijk, omdat een huwelijk ‘veel minder zicht biedt op andere perspectieven’. In een vr
Dineke
Sara lachte
Twintig jaar na de kapel in Gent Langs het water Een paar weken geleden ging ik drie dagen alleen weg met de camper. Ik zocht plekken aan de waterkant, maar reed ze voorbij, de een na de ander. Bij elke plek kwam dezelfde vraag: hier, of verderop? Verderop was het misschien mooier, of stiller, of minder in het zicht. Ik reed door tot ik mezelf dwong de motor uit te zetten. Toen zat ik daar, en wist niet wat ik moest doen. Moest. Het woord staat e

Verder

Waar wil je beginnen?

Lees verder in een van de boeken, kom naar een programma of verdiepingsdag, of krijg nieuwe artikelen en podcasts in je mailbox.

Bekijk de programma's Koop een boek