Het Leven Pikt Het Niet

Het Leven Pikt Het Niet: Wanneer Aanpassing Zijn Tol Eist
Je hebt je als hoogbegaafde aangepast. Je hebt ingehouden. Je hebt begrepen, gedragen, geluisterd, opgelost. Je bent meegegaan in systemen die je vroegen om minder te zijn dan je bent – omdat het makkelijker was, rustiger, veiliger. En dat werkte. Totdat het niet meer werkte. Want het leven pikt het niet.
Op een dag komt er een kruispunt. Soms luid. Soms stil. Maar altijd onvermijdelijk.

Wat verloren gaat, gaat niet zomaar
Als je jarenlang leeft op de vanzelfsprekende automatische piloot van voldoen, presteren en aanpassen, gebeurt er iets op de achtergrond. Iets wat zich niet met cijfers of complimenten laat vangen. Je verliest contact met iets fundamenteels: je binnenwereld. Je voelt het niet meteen – het is subtiel. Je wordt wat vlakker. Wat moe. Je weet ineens niet meer waar je voor kiest, alleen waar je aan móet voldoen.
En dan komt het leven. Niet als straf, maar als spiegel.

De kruispunten: ontslag, burnout, verlies, ziekte
Het zijn gebeurtenissen die ons breken – en tegelijk: die ons wakker maken. Een ontslag dwingt tot de vraag: Wie ben ik zonder rol of functie? Een burnout gooit het systeem plat omdat je zelf niet durfde te stoppen. Verlies en ziekte nemen je zekerheden af en leggen bloot wat je zolang hebt genegeerd: je eigen verlangen, je behoefte aan richting, je gemis aan echtheid.
Deze momenten zijn geen falen. Ze zijn een onderbreking van het masker. Een pauze waarin je opnieuw kunt kijken: Wat is er over als alles wat ik deed wegvalt?

Het vergeten zelf
Hoogbegaafde mensen leren vaak vroeg dat hun waarde ligt in wat ze kunnen, weten of oplossen. Maar ergens onderweg raakt iets kwijt: spontaniteit, intuïtie, kwetsbaarheid. De ruimte om ‘te zijn’ in plaats van ‘te functioneren’. Dat vergeten zelf klopt op de deur als het leven je onderuit haalt. Niet om je te straffen – maar om je wakker te maken.

Terugvinden wat je nooit kwijt had mogen raken
Het herstel begint niet met actie, maar met luisteren. Niet met nóg een doel, maar met vertraging. Pas als de buitenwereld even stilvalt, hoor je wat je binnenin al jaren roept:
* Ik wil niet nuttig zijn – ik wil mijn bestemming leven
* Ik wil niet alleen goed zijn – ik wil echt zijn.
* Ik wil niet alleen voldoen – ik wil leven.

De uitnodiging van het kruispunt
Wat als deze moeilijke gebeurtenissen geen einde zijn, maar uitnodigingen? Niet om terug te keren naar het oude, maar om het nieuwe aan te kijken. Niet om je opnieuw aan te passen, maar om eindelijk te kiezen. Te voelen. Te rouwen om wat verloren is. En opnieuw ruimte te maken voor jezelf – niet als functie, maar als mens.

Tot slot
Het leven haalt je niet onderuit om je pijn te doen. Het haalt je onderuit omdat je jezelf onderweg kwijt bent geraakt. En je ziel, je verlangen, je diepste stem – die zwijgen niet voor altijd. Die breken door, als het moet, in het verdriet. In het verlies. In de leegte. Omdat ergens diep vanbinnen iets weet:
Dit ben ik niet. En dit mag anders.

Dit artikel is onderdeel van een vijfluik
* de-valkuil-van-de-hoogbegaafde-op-het-werk/
* hoogbegaafd-in-de fuik van het-onderwijs/
* zielseenzaamheid-van-hoogbegaafden/
* van-zielseenzaamheid-naar-zelfverbondenheid/

Leesbril
Dineke van Kooten

door: Dineke van Kooten

Gepubliceerd in: 29 april, 2025

3 min lezen

Dit artikel heeft de volgende tag(s):

HoogbegaafdPersoonlijke ontwikkeling

Inzichten

Gerelateerde artikelen

Man-vrouw
De kracht van verbondenheid
Ik was onlangs op een congres en ik keek: de spreker was daar samen met zijn vrouw. Wat mij raakte, was de eenheid die ik tussen hen voelde. Hij stond daar niet alleen. Naast zijn uitgesproken onderbouwde visie werd ik ook geraakt door de kracht van hun verbondenheid. Het opvallendste aan die waarneming is één zin: hij stond daar niet alleen. Ik die hem niet kende, zag hem spreken en merkte iets op tussen twee mensen. Wat ik zag, zat dus niet in
Man-vrouw
Waar je werkelijk gezien wordt
De rangorde Begin oktober verscheen Vriendschap van socioloog Beate Völker, met als ondertitel: alles over de belangrijkste relatie in ons leven. In het Nederlands Dagblad zegt ze het nog scherper. (https://www.nd.nl/nieuws/nederland/1335497/vriendschap-is-voor-de-samenleving-belangrijker-dan-het-huwel) Voor de samenleving is vriendschap belangrijker dan het huwelijk, omdat een huwelijk ‘veel minder zicht biedt op andere perspectieven’. In een vr
Dineke
Sara lachte
Twintig jaar na de kapel in Gent Langs het water Een paar weken geleden ging ik drie dagen alleen weg met de camper. Ik zocht plekken aan de waterkant, maar reed ze voorbij, de een na de ander. Bij elke plek kwam dezelfde vraag: hier, of verderop? Verderop was het misschien mooier, of stiller, of minder in het zicht. Ik reed door tot ik mezelf dwong de motor uit te zetten. Toen zat ik daar, en wist niet wat ik moest doen. Moest. Het woord staat e

Verder

Waar wil je beginnen?

Lees verder in een van de boeken, kom naar een programma of verdiepingsdag, of krijg nieuwe artikelen en podcasts in je mailbox.

Bekijk de programma's Koop een boek