Doe een teken

Doe een teken,
een scheur in het duister,
een windvlaag die doordringt
tot het rauwe vlees
van mijn wezen.

Op de bodem van mijn ziel,
na een lange, lange reis,
afgepeld tot op het bot,
waar de illusies gestorven zijn
geen script meer werkt.

Doe een teken mij ten goede,
geen vage hoop, maar vuur,
dat mijn Zelf bijeenhoudt,
dat mijn gebroken stem weer kracht geeft
dat mijn ziel oplicht.

Laat mij voelen
Laat mij voelen dat ik besta,
dat er iets is dat blijft,
dat deze pijn niet zinloos is,
maar het begin van iets onzichtbaars,
onuitsprekelijks.

Doe mij verwonderen.
Een teken dat ik niet gek ben,
dat het diepste donker doorlicht wordt,
en dat mijn ziel, zo vermoeid,
weer op adem doet komen en
ik weer weet; ik ben.

lees ook: doe-een-teken-mij-ten-goede/

Leesbril
Dineke van Kooten

door: Dineke van Kooten

Gepubliceerd in: 23 augustus, 2025

1 min lezen

Dit artikel heeft de volgende tag(s):

Gedichten

Inzichten

Gerelateerde artikelen

Man-vrouw
De kracht van verbondenheid
Ik was onlangs op een congres en ik keek: de spreker was daar samen met zijn vrouw. Wat mij raakte, was de eenheid die ik tussen hen voelde. Hij stond daar niet alleen. Naast zijn uitgesproken onderbouwde visie werd ik ook geraakt door de kracht van hun verbondenheid. Het opvallendste aan die waarneming is één zin: hij stond daar niet alleen. Ik die hem niet kende, zag hem spreken en merkte iets op tussen twee mensen. Wat ik zag, zat dus niet in
Man-vrouw
Waar je werkelijk gezien wordt
De rangorde Begin oktober verscheen Vriendschap van socioloog Beate Völker, met als ondertitel: alles over de belangrijkste relatie in ons leven. In het Nederlands Dagblad zegt ze het nog scherper. (https://www.nd.nl/nieuws/nederland/1335497/vriendschap-is-voor-de-samenleving-belangrijker-dan-het-huwel) Voor de samenleving is vriendschap belangrijker dan het huwelijk, omdat een huwelijk ‘veel minder zicht biedt op andere perspectieven’. In een vr
Dineke
Sara lachte
Twintig jaar na de kapel in Gent Langs het water Een paar weken geleden ging ik drie dagen alleen weg met de camper. Ik zocht plekken aan de waterkant, maar reed ze voorbij, de een na de ander. Bij elke plek kwam dezelfde vraag: hier, of verderop? Verderop was het misschien mooier, of stiller, of minder in het zicht. Ik reed door tot ik mezelf dwong de motor uit te zetten. Toen zat ik daar, en wist niet wat ik moest doen. Moest. Het woord staat e

Verder

Waar wil je beginnen?

Lees verder in een van de boeken, kom naar een programma of verdiepingsdag, of krijg nieuwe artikelen en podcasts in je mailbox.

Bekijk de programma's Koop een boek