As it is in heaven

As It Is In Heaven (Zweedse titel: Så som i himmelen) is een Zweedse film uit 2004, geregisseerd door Kay Pollak. De muziek werd geschreven door Stefan Nilsson, die hiervoor een nominatie voor beste componist kreeg op het Europees Filmfestival in 2005.

Het verhaal gaat over Daniël Daréus (Michael Nyqvist), een bekende dirigent van middelbare leeftijd, die tijdens zijn drukke carrière een hartaanval krijgt en besluit terug te keren naar zijn geboortedorp in het noorden van Zweden. Doordat hij onder een artiestennaam terugkeert, herkent niemand hem als het veel gepeste jongetje van vroeger: iedereen kent hem als die bekende topdirigent. Hij wordt gevraagd om naar het lokale koor te luisteren, wat hij op een gegeven moment aarzelend en met tegenzin doet.

Hij laat zich overhalen dirigent van het koor te worden en gaat het dorpskoortje leiden. Terwijl Daniel probeert door middel van stemexpressie iedereen een plek in het koor te laten vinden, maakt deze werkwijze veel los onder de dorpelingen: jaloezie, liefde en een zoektocht naar waar iedereen echt voor staat. Daniel wordt gedurig geconfronteerd met beelden en herinneringen uit zijn kindertijd en probeert naarstig zijn eigen draai weer te vinden binnen de kleine gemeenschap. Lena, een jong meisje uit het dorp, en Daniel groeien steeds verder naar elkaar toe en worden verliefd.

Onder zijn bezielende leiding stijgt het koor boven zichzelf uit en wordt het toegelaten tot een grote internationale zangwedstrijd: Let the Peoples Sing. Op de dag van de opvoering blijkt Daniel echter nergens te vinden: hij heeft opnieuw een hartaanval en valt in de toiletruimte tegen de radiator. Terwijl hij bloedend en hulpeloos op de grond ligt, hoort hij het koor over de speakers zingen en hoe zijn koor de aanwezigen in de zaal zover krijgt om mee te gaan zingen… Met een zachte glimlach om de mond sluit hij zijn ogen.

Hier een klein, maar prachtig gedeelte van de film:
Klik hier voor de muziek.

Het is nu dat mijn leven is
Ik heb een tijdje hier op aarde
En mijn verlangen heeft mij hier
Wat ik miste en wat ik heb

Het is nog steeds de manier waarop ik koos
Mijn vertrouwen ver voorbij woorden
Zoals is gebleken een beetje
Van de hemel heb ik nooit bereikt

Ik wil voelen dat ik leef
De hele tijd heb ik
Moet ik leven zoals ik wil
Ik wil voelen dat ik leef
Wetende dat ik genoeg heb

Ik heb nog nooit vergeten wie ik was
Ik heb gewoon laten slapen
Misschien had ik geen keus
Alleen de wil te bestaan

Ik wil gelukkig leven want ik ben
Kunnen worden sterke en vrij
Zie hoe de nacht gaat op de dagen
Ik ben hier en mijn leven is alleen van mij
En de hemel ik dacht was
Moet ik er ergens te vinden

Ik wil voelen dat ik mijn leven geleefd

Geplaatst op 1 juni 2011

De hele film is (in het engels) te bekijken op: https://www.youtube.com/watch?v=_BA8IBhYlRI

Leesbril
Dineke van Kooten

door: Dineke van Kooten

Gepubliceerd in: 16 april, 2021

3 min lezen

Dit artikel heeft de volgende tag(s):

FilmsMuziekPersoonlijke ontwikkeling

Inzichten

Gerelateerde artikelen

Man-vrouw
De kracht van verbondenheid
Ik was onlangs op een congres en ik keek: de spreker was daar samen met zijn vrouw. Wat mij raakte, was de eenheid die ik tussen hen voelde. Hij stond daar niet alleen. Naast zijn uitgesproken onderbouwde visie werd ik ook geraakt door de kracht van hun verbondenheid. Het opvallendste aan die waarneming is één zin: hij stond daar niet alleen. Ik die hem niet kende, zag hem spreken en merkte iets op tussen twee mensen. Wat ik zag, zat dus niet in
Man-vrouw
Waar je werkelijk gezien wordt
De rangorde Begin oktober verscheen Vriendschap van socioloog Beate Völker, met als ondertitel: alles over de belangrijkste relatie in ons leven. In het Nederlands Dagblad zegt ze het nog scherper. (https://www.nd.nl/nieuws/nederland/1335497/vriendschap-is-voor-de-samenleving-belangrijker-dan-het-huwel) Voor de samenleving is vriendschap belangrijker dan het huwelijk, omdat een huwelijk ‘veel minder zicht biedt op andere perspectieven’. In een vr
Dineke
Sara lachte
Twintig jaar na de kapel in Gent Langs het water Een paar weken geleden ging ik drie dagen alleen weg met de camper. Ik zocht plekken aan de waterkant, maar reed ze voorbij, de een na de ander. Bij elke plek kwam dezelfde vraag: hier, of verderop? Verderop was het misschien mooier, of stiller, of minder in het zicht. Ik reed door tot ik mezelf dwong de motor uit te zetten. Toen zat ik daar, en wist niet wat ik moest doen. Moest. Het woord staat e

Verder

Waar wil je beginnen?

Lees verder in een van de boeken, kom naar een programma of verdiepingsdag, of krijg nieuwe artikelen en podcasts in je mailbox.

Bekijk de programma's Koop een boek