25 jaar getrouwd crisis die geen toeval is

Mijn huwelijk is gestrand op 25 jaar.
Niet door gebrek aan liefde. Niet door een grote breuk. Maar door iets wat stiller is en daardoor gevaarlijker.
We wisten niet wat een relatie nodig heeft om te leven.
Veertien van onze vijfentwintig jaar was ik ziek. Chronisch. 24 uur per dag op bed, met ontstoken gewrichten. Het leven stond stil — maar de relatie liep gewoon door. Of wat doorgaan leek.
We overleefden. Elk op onze eigen manier. En juist daarin zat het probleem.
We gingen er anders mee om. We hadden geen taal voor wat er gebeurde. En we hadden geen bewustzijn over wat een relatie op dieper niveau vraagt — ook in de jaren dat er weinig ruimte is voor iets anders dan overleven.

Nu zie ik het terug bij de stellen die bij me komen.
Bijna altijd rond de 25 jaar. Soms net ervoor. Soms net erna. Een jubileum op papier. Een crisis van binnen.
De kinderen vertrekken. De drukte valt weg. En dan kijken twee mensen elkaar aan en weten niet wat ze zien.
Niet omdat de liefde weg is.
Maar omdat de relatie jarenlang gevoed is met het verkeerde. Of met te weinig. Of met slechts één laag, terwijl een relatie er meerdere heeft.

Deze serie gaat over die lagen.
Over wat een relatie nodig heeft om niet alleen te overleven, maar te leven. Over de crisis die geen toeval is. Over de drempel die zich aandient als je 25 jaar samen bent.
En over wat er mogelijk wordt — als je hem niet omzeilt.

Inleiding — 25 jaar getrouwd – crisis die geen toeval is
Deel 1 — Het 25-jarig jubileum als spiegel Waarom juist nu. Wat 25 jaar zichtbaar maakt dat er altijd al was. De stilte die spreekt als de drukte wegvalt.
Deel 2 — Wat al die jaren echt voedde De WIJ-dagelijkse als overlevingsstrategie. Hoe logistiek liefde kan vervangen — zonder dat je het doorhebt.
Deel 3 — Wie ben jij nog, los van ons? De IK-verdieping die uitgesteld werd. Wat er gebeurt als iemand zichzelf jarenlang op pauze heeft gezet.
Deel 4 — Wat er gebeurt als intimiteit verdwijnt Over de WIJ-ervaring die het meest zwijgt. Wat er neurologisch, psychologisch en systemisch gebeurt als lichamelijke en emotionele nabijheid geruisloos verdwijnt.
Deel 5 — De onderstroom die jullie al jaren stuurt Hoe de geschiedenis van allebei de relatie van binnenuit vormgeeft. Wat je ruzie eigenlijk zegt.
Deel 6 — Samen dieper — de WIJ-verdieping Wanneer één plus één drie wordt. Over de spirituele dimensie van een relatie die beide partners voorbij zichzelf tilt — en wat daar voor nodig is.
Deel 7 — De crisis als drempel Niet het einde. Het begin van iets wat nog nooit geprobeerd is. Wat er mogelijk wordt als je er niet voor wegloopt.
Deel 8 — Het Heilige Huwelijk Waartoe een relatie van 25 jaar uitnodigt als je het aangaat. Lichaam, ziel en geest. Wat er wordt als twee mensen echt samenkomen.

Leesbril
Dineke van Kooten

door: Dineke van Kooten

Gepubliceerd in: 16 augustus, 2026

3 min lezen

Dit artikel heeft de volgende tag(s):

Relatie

Inzichten

Gerelateerde artikelen

Man-vrouw
De kracht van verbondenheid
Ik was onlangs op een congres en ik keek: de spreker was daar samen met zijn vrouw. Wat mij raakte, was de eenheid die ik tussen hen voelde. Hij stond daar niet alleen. Naast zijn uitgesproken onderbouwde visie werd ik ook geraakt door de kracht van hun verbondenheid. Het opvallendste aan die waarneming is één zin: hij stond daar niet alleen. Ik die hem niet kende, zag hem spreken en merkte iets op tussen twee mensen. Wat ik zag, zat dus niet in
Man-vrouw
Waar je werkelijk gezien wordt
De rangorde Begin oktober verscheen Vriendschap van socioloog Beate Völker, met als ondertitel: alles over de belangrijkste relatie in ons leven. In het Nederlands Dagblad zegt ze het nog scherper. (https://www.nd.nl/nieuws/nederland/1335497/vriendschap-is-voor-de-samenleving-belangrijker-dan-het-huwel) Voor de samenleving is vriendschap belangrijker dan het huwelijk, omdat een huwelijk ‘veel minder zicht biedt op andere perspectieven’. In een vr
Dineke
Sara lachte
Twintig jaar na de kapel in Gent Langs het water Een paar weken geleden ging ik drie dagen alleen weg met de camper. Ik zocht plekken aan de waterkant, maar reed ze voorbij, de een na de ander. Bij elke plek kwam dezelfde vraag: hier, of verderop? Verderop was het misschien mooier, of stiller, of minder in het zicht. Ik reed door tot ik mezelf dwong de motor uit te zetten. Toen zat ik daar, en wist niet wat ik moest doen. Moest. Het woord staat e

Verder

Waar wil je beginnen?

Lees verder in een van de boeken, kom naar een programma of verdiepingsdag, of krijg nieuwe artikelen en podcasts in je mailbox.

Bekijk de programma's Koop een boek