Klimaatakkoord

De Conference of Parties (CoP) die eind 2015 in Parijs werd gehouden, heeft een nieuw Klimaatakkoord opgeleverd. In 2020 treedt dit Klimaatakkoord in werking, zodra meer dan 55 landen met meer dan 55% van de mondiale uitstoot het akkoord hebben geratificeerd. Aan het akkoord doen 195 landen mee, inclusief de VS en China. Er wordt geen onderscheid meer gemaakt tussen ontwikkelingslanden en ontwikkelde landen.

Het klopt niet dat de Verenigde Staten en China helemaal niet deelnemen aan het Klimaatakkoord van Parijs. Beide landen zijn ondertekenaars van het akkoord, dat in 2015 werd aangenomen met als doel de wereldwijde temperatuurstijging te beperken.

Echter, de Verenigde Staten hebben zich in 2017 tijdelijk teruggetrokken onder het bestuur van de toenmalige president Trump, maar zijn in 2021 weer toegetreden onder president Biden. China heeft zich ook gecommitteerd aan het akkoord, maar als ontwikkelingsland heeft het verschillende verantwoordelijkheden en doelstellingen in vergelijking met ontwikkelde landen.

Ontwikkelingslanden zijn onder het Klimaatakkoord van Parijs niet verplicht om dezelfde reductiedoelen te halen als ontwikkelde landen. Dit komt omdat ontwikkelingslanden vaak minder middelen en technologie hebben om hun emissies te verminderen en zich aan te passen aan klimaatverandering. Het akkoord erkent dat deze landen ook de ruimte nodig hebben om zich economisch te ontwikkelen.

De verantwoordelijkheden die aan ontwikkelingslanden zijn toegewezen, zijn gebaseerd op het principe van “gemeenschappelijke, maar gedifferentieerde verantwoordelijkheden”. Dit betekent dat hoewel alle landen bijdragen aan de klimaatverandering, niet alle landen dezelfde historische verantwoordelijkheid of capaciteit hebben om actie te ondernemen. Ontwikkelingslanden zijn vaak meer gericht op aanpassing aan de gevolgen van klimaatverandering en het ontwikkelen van duurzame energiebronnen, vaak met ondersteuning van ontwikkelde landen.

CarbonWeb

Mensen die tegen het Klimaatakkoord van Parijs zijn, hebben verschillende argumenten en standpunten. Enkele veelvoorkomende redenen zijn:

  1. Economische bezorgdheid: Sommigen geloven dat de maatregelen die nodig zijn om de klimaatdoelen te behalen, schadelijk kunnen zijn voor de economie. Ze vrezen dat het implementeren van strenge milieuregels kan leiden tot hogere kosten voor bedrijven en consumenten.
  2. Scepticisme over klimaatverandering: Er zijn mensen die twijfelen aan de opwarming van de aarde of de rol van menselijke activiteit daarin. Dit scepticisme kan hen ertoe aanzetten om de noodzaak van het akkoord in twijfel te trekken.
  3. Soevereiniteit en regelgeving: Sommige critici zijn van mening dat internationale verdragen zoals het Klimaatakkoord van Parijs de nationale soevereiniteit ondermijnen en dat landen zelf moeten bepalen hoe zij hun milieubeleid vormgeven.
  4. Effectiviteit van maatregelen: Er zijn zorgen dat de voorgestelde maatregelen niet effectief genoeg zullen zijn om de klimaatverandering daadwerkelijk tegen te gaan. Critici wijzen soms op de mogelijkheid dat landen zich niet aan hun beloften houden.
  5. Alternatieve oplossingen: Sommige tegenstanders pleiten voor alternatieve benaderingen om milieuproblemen aan te pakken, zoals technologische innovaties of marktgerichte oplossingen, in plaats van regulering via internationale akkoorden.

Mensen die niet geloven in klimaatverandering of die sceptisch zijn over de opwarming van de aarde, hebben verschillende argumenten. Enkele veelvoorkomende standpunten zijn:

  1. Natuurlijke variabiliteit: Veel sceptici wijzen op natuurlijke klimaatveranderingen die in de geschiedenis van de aarde hebben plaatsgevonden, zoals ijstijden en warmere periodes, en beweren dat de huidige veranderingen ook natuurlijk kunnen zijn.
  2. Wetenschappelijke onzekerheid: Sommigen benadrukken dat er onzekerheden zijn in klimaatmodellen en dat de wetenschap niet eenduidig is. Ze stellen dat er nog veel onbekend is over de complexe interacties binnen het klimaat systeem.
  3. Data-analyse: Er zijn critici die beweren dat gegevens over temperatuurstijgingen kunnen worden geïnterpreteerd op manieren die de ernst van de situatie overdrijven of bagatelliseren. Ze kunnen wijzen op periodes waarin de temperatuur fluctueerde zonder duidelijke menselijke invloed.
  4. Politieke en economische motieven: Sommige sceptici geloven dat de urgentie rondom klimaatverandering wordt aangedreven door politieke agenda’s of economische belangen, zoals subsidies voor groene energie of belastingverhogingen.
  5. Alternatieve verklaringen: Er zijn mensen die beweren dat andere factoren, zoals zonneactiviteit of vulkanische activiteit, een grotere rol spelen in klimaatverandering dan menselijke emissies van broeikasgassen.
Leesbril
Dineke van Kooten

door: Dineke van Kooten

Gepubliceerd in: 2 november, 2020

4 min lezen

Dit artikel heeft de volgende tag(s):

Politiek en Maatschappij

Inzichten

Gerelateerde artikelen

Man-vrouw
De kracht van verbondenheid
Ik was onlangs op een congres en ik keek: de spreker was daar samen met zijn vrouw. Wat mij raakte, was de eenheid die ik tussen hen voelde. Hij stond daar niet alleen. Naast zijn uitgesproken onderbouwde visie werd ik ook geraakt door de kracht van hun verbondenheid. Het opvallendste aan die waarneming is één zin: hij stond daar niet alleen. Ik die hem niet kende, zag hem spreken en merkte iets op tussen twee mensen. Wat ik zag, zat dus niet in
Man-vrouw
Waar je werkelijk gezien wordt
De rangorde Begin oktober verscheen Vriendschap van socioloog Beate Völker, met als ondertitel: alles over de belangrijkste relatie in ons leven. In het Nederlands Dagblad zegt ze het nog scherper. (https://www.nd.nl/nieuws/nederland/1335497/vriendschap-is-voor-de-samenleving-belangrijker-dan-het-huwel) Voor de samenleving is vriendschap belangrijker dan het huwelijk, omdat een huwelijk ‘veel minder zicht biedt op andere perspectieven’. In een vr
Dineke
Sara lachte
Twintig jaar na de kapel in Gent Langs het water Een paar weken geleden ging ik drie dagen alleen weg met de camper. Ik zocht plekken aan de waterkant, maar reed ze voorbij, de een na de ander. Bij elke plek kwam dezelfde vraag: hier, of verderop? Verderop was het misschien mooier, of stiller, of minder in het zicht. Ik reed door tot ik mezelf dwong de motor uit te zetten. Toen zat ik daar, en wist niet wat ik moest doen. Moest. Het woord staat e

Verder

Waar wil je beginnen?

Lees verder in een van de boeken, kom naar een programma of verdiepingsdag, of krijg nieuwe artikelen en podcasts in je mailbox.

Bekijk de programma's Koop een boek