Innerlijke ruimte

In mijn leven zocht ik naar hoe het hoort en hoe het moet. Ik begreep niet waarom mensen doen wat ze deden en waarom ze zeggen wat ze zeiden.
Ik begreep er niet zoveel van. Ik luister anders. Ik kijk anders. Ik voel anders. Ik hoorde de woorden wel, maar ik voelde iets anders. Ik zag hun doen en laten wel, maar ik begreep het anders.
Na een lange, lange weg weet ik nu waarom en hoe ik anders ben. Ik voel de innerlijk ruimte van mijzelf en van de ander. Dat is voor mij een realiteit.

Voor mij geldt dat ik twee waarden heb: de waarde van ont-dekken en de waarde van niet-weten.
Vroeger waren dat geen waarden, maar verwerpelijke ondeugden. Ik verfoeide mijzelf er om, omdat anderen mij verfoeiden. Het lukte mij niet om te doen zoals het hoort en me te gedragen zoals het moet!
Ik ben gegroeid en kan ik er nu erg blij mee zijn en gun het iedereen.
Het zijn twee krachten in mijn leven en daardoor ook twee krachten in mijn werk:

De waarde van ONT–DEKKEN is:
Kijken – naar wat je nog niet hebt gezien
Luisteren – naar wat je nog niet hebt gehoord
Voelen – wat je nog niet hebt aangeraakt
Ruiken – wat je nog niet hebt geroken
Proeven – wat je nog niet hebt gesmaakt

De weg van NIET–WETEN is:
Nieuwsgierigheid zonder grenzen 
Verwondering over alles
Aanvechtbare waarheid
Betwistbare vanzelfsprekendheid
Bevragen in openheid

Steeds meer omarm ik mijn anders-zijn en neem ik mijn verlies. Ik durf te zondigen als mijn hart mij niet veroordeeld. Ik pas minder in de buiten ruimte.
Ik word stiller omdat ik onder de indruk ben van de grootsheid die ik niet kan bevatten, noch vermoeden, maar door mijn nieuwsgierigheid millimeter voor millimeter ontdek, elke dag weer.

In verwondering zijn… luisterend…

Leesbril
Dineke van Kooten

door: Dineke van Kooten

Gepubliceerd in: 14 april, 2020

2 min lezen

Dit artikel heeft de volgende tag(s):

DinekePolitiek en Maatschappij

Inzichten

Gerelateerde artikelen

Man-vrouw
De kracht van verbondenheid
Ik was onlangs op een congres en ik keek: de spreker was daar samen met zijn vrouw. Wat mij raakte, was de eenheid die ik tussen hen voelde. Hij stond daar niet alleen. Naast zijn uitgesproken onderbouwde visie werd ik ook geraakt door de kracht van hun verbondenheid. Het opvallendste aan die waarneming is één zin: hij stond daar niet alleen. Ik die hem niet kende, zag hem spreken en merkte iets op tussen twee mensen. Wat ik zag, zat dus niet in
Man-vrouw
Waar je werkelijk gezien wordt
De rangorde Begin oktober verscheen Vriendschap van socioloog Beate Völker, met als ondertitel: alles over de belangrijkste relatie in ons leven. In het Nederlands Dagblad zegt ze het nog scherper. (https://www.nd.nl/nieuws/nederland/1335497/vriendschap-is-voor-de-samenleving-belangrijker-dan-het-huwel) Voor de samenleving is vriendschap belangrijker dan het huwelijk, omdat een huwelijk ‘veel minder zicht biedt op andere perspectieven’. In een vr
Dineke
Sara lachte
Twintig jaar na de kapel in Gent Langs het water Een paar weken geleden ging ik drie dagen alleen weg met de camper. Ik zocht plekken aan de waterkant, maar reed ze voorbij, de een na de ander. Bij elke plek kwam dezelfde vraag: hier, of verderop? Verderop was het misschien mooier, of stiller, of minder in het zicht. Ik reed door tot ik mezelf dwong de motor uit te zetten. Toen zat ik daar, en wist niet wat ik moest doen. Moest. Het woord staat e

Verder

Waar wil je beginnen?

Lees verder in een van de boeken, kom naar een programma of verdiepingsdag, of krijg nieuwe artikelen en podcasts in je mailbox.

Bekijk de programma's Koop een boek