Coaching

Nog niet zo lang geleden was ik uitgenodigd om een lezing te geven voor een afdeling van de Rotary. Elke week komen deze leden op een vaste avond bij elkaar, gebruiken de avondmaaltijd met elkaar en luisteren dan aansluitend naar een lezing van een van hun leden of van een spreker van buiten. Ik was uitgenodigd om deze avond wat over mijn vak coaching te vertellen. Daar is natuurlijk heel veel over te vertellen en ik doe dat met veel plezier. Het liefst ook op een interactieve manier.
Tijdens de lezing ontvangen de heren en enkele dame wat ik hen voorlegde zeer consumptief. Maar wat kon ik anders verwachten als je net met elkaar had gegeten. Gelukkig kwamen tijdens het moment van vragen leuke, prikkelende vragen. Dat is altijd mijn geniet moment.

Een eerbiedwaardig lid vroeg mij waarom er nu zoveel mensen gecoacht werden en daar vroeger niet of nauwelijks sprake van was. Dat is een mooie vraag, waar soms wel eens lacherig over gedaan wordt. Ik denk dat een aantal veranderende aspecten daarvoor belangrijk zijn, zo heb ik die avond gezegd:

Men is veel mobieler dan toen; men woont niet meer in hetzelfde dorp/dezelfde stad waar men geboren is; men rijdt niet jarenlang in dezelfde auto; men woont niet meer jarenlang in hetzelfde huis; men koopt niet zijn spullen altijd bij dezelfde winkel; men werkt niet meer jarenlang bij dezelfde baas; men ziet niet meer zoveel mannen en vrouwen bij elkaar komen die de situatie bespreken, waardoor je veel van elkaar leert. Daardoor is de doorlooptijd van junior naar senior veel sneller; daardoor is de onzekerheid toegenomen, omdat je niet zoveel spiegelbeelden in je omgeving/familie hebt; daardoor veranderen culturen van divers gedrag veel meer; daarbij is de informatie snelheid toegenomen, waardoor je een inspanning moet doen om bij te blijven; etc.

De ontwikkeling van rups naar vlinder is niet meer eenmalig in een mensenleven, maar vindt op diverse fronten en met een kortere doorlooptijd plaats, waardoor rolverwerving, rolverwarring (schok, twijfel, ontregeling, verwerking en verwerving), de rol leren beheersen en het spelen met de rol (schakelen en integreren) een veel kortere omlooptijd hebben. Dat vraagt nogal wat van een mens. Men is dus vaker onbewust onbekwaam of bewust onbekwaam of onbewust bekwaam en men heeft een hand van buiten nodig (die men vroeger bijv. van een senior collega kreeg die al 25 jaar bij de zaak werkte) om bewust bekwaam te worden.

Een coach is iemand van buiten die je bevraagt op je gedrag en die ontwikkelingen, en als het ware een spiegel voorhoudt in deze sterk wisselende omstandigheden en in die nieuwe situatie voorziet om optimaal te kunnen functioneren.

Wat mij betreft gun ik iedereen een goede coach!

Geplaatst 15 mei 2011

Leesbril
Dineke van Kooten

door: Dineke van Kooten

Gepubliceerd in: 16 april, 2021

3 min lezen

Dit artikel heeft de volgende tag(s):

Persoonlijke ontwikkeling

Inzichten

Gerelateerde artikelen

Man-vrouw
De kracht van verbondenheid
Ik was onlangs op een congres en ik keek: de spreker was daar samen met zijn vrouw. Wat mij raakte, was de eenheid die ik tussen hen voelde. Hij stond daar niet alleen. Naast zijn uitgesproken onderbouwde visie werd ik ook geraakt door de kracht van hun verbondenheid. Het opvallendste aan die waarneming is één zin: hij stond daar niet alleen. Ik die hem niet kende, zag hem spreken en merkte iets op tussen twee mensen. Wat ik zag, zat dus niet in
Man-vrouw
Waar je werkelijk gezien wordt
De rangorde Begin oktober verscheen Vriendschap van socioloog Beate Völker, met als ondertitel: alles over de belangrijkste relatie in ons leven. In het Nederlands Dagblad zegt ze het nog scherper. (https://www.nd.nl/nieuws/nederland/1335497/vriendschap-is-voor-de-samenleving-belangrijker-dan-het-huwel) Voor de samenleving is vriendschap belangrijker dan het huwelijk, omdat een huwelijk ‘veel minder zicht biedt op andere perspectieven’. In een vr
Dineke
Sara lachte
Twintig jaar na de kapel in Gent Langs het water Een paar weken geleden ging ik drie dagen alleen weg met de camper. Ik zocht plekken aan de waterkant, maar reed ze voorbij, de een na de ander. Bij elke plek kwam dezelfde vraag: hier, of verderop? Verderop was het misschien mooier, of stiller, of minder in het zicht. Ik reed door tot ik mezelf dwong de motor uit te zetten. Toen zat ik daar, en wist niet wat ik moest doen. Moest. Het woord staat e

Verder

Waar wil je beginnen?

Lees verder in een van de boeken, kom naar een programma of verdiepingsdag, of krijg nieuwe artikelen en podcasts in je mailbox.

Bekijk de programma's Koop een boek