Alchemie stadia en processen

Alchemie – Stadia versus processen
Verwijs naar een website of boek en je zult lijsten van de “stadia van de alchemie” vinden. Deze verschillen sterk. Mijn ervaring is dat dit vaak te wijten is aan een misverstand in de populaire literatuur. Mensen maken geen onderscheid tussen stadia en processen. Simpel gezegd, processen zijn acties die u uitvoert en stadia zijn ontwikkelingspunten.

Zwart-wit afbeelding van Michael Maier’s “vier vuurballen”s
Je zult vaak materiaal vinden met drie fasen. Oorspronkelijk waren er echter, en ik meen terecht, vier fasen. Ik ben niet de enige, op veel plaatsen worden nog vier fasen genoemd en uitgewerkt. Meer dan vijftien eeuwen lang werden de vier stadia van het magnum opus gekenmerkt door de originele kleuren beschreven door de voorchristelijke filosoof Heraclitus van Efeze. Hij noemde de vier als melanose, leukose, xanthosis en iosis. Kleursymboliek was belangrijk in de alchemie, met de kleurveranderingen die verband hielden met de opeenvolgende transformaties van de materie, en de beweging van het ene niveau van zijn naar het andere. Daarnaast symboliseerde de alchemistische literatuur de stadia vaak met andere symbolen, melanose door een zwarte raaf, leukose door een witte duif, xanthosis door een gele bloem en iosis door een rode draak of feniks. Later in de 15e of 16e eeuw werden de kleuren teruggebracht tot drie, waarbij de vergeling in onbruik raakte. Sommigen menen dat dit verband hield met de invloed van het centrale christelijke idee van de drie-eenheid.

auteur: Angela
datum: 25 maart 2018
website: https://kimcheeandcatnip.wordpress.com/2018/03/25/alchemy-phases-versus-processes/

Nu beter bekend onder de Latijnse nigredo (zwart worden), albedo (wit worden), citrinitas (geel) en rubedo (rood worden), beschreef Michael Maier, de zestiende-eeuwse auteur van Atlanta Fugiens dit als een ‘viervoudige vuurbal’, en zei elke brand wordt geleidelijk heter. Met andere woorden, elke fase brengt meer inspanning en strijd met zich mee dan de vorige. Net als steeds moeilijkere levels in een videogame wordt alchemie steeds moeilijker naarmate je verder gaat naar het doel.

In elk van de fasen breng je het basismateriaal naar steeds hogere niveaus van zuiverheid. Omdat de alchemist en zijn werk nauw geïntegreerd waren, vertegenwoordigden deze kleurveranderingen ook veranderingen in de bewustzijnsstaat van de alchemist. Vooruitgang door de stadia transformeerde degene die het werk deed op krachtige manieren en er werd gezegd dat het soms zeer gevaarlijk was.

De processen of bewerkingen zijn de manier waarop de alchemist aan het te perfectioneren materiaal werkt. Er zijn veel bewerkingen beschreven in de verschillende literatuur over alchemie, vaak vermeld als zeven, soms twaalf, waaronder die van de Mutus Liber, de twaalf sleutels van Basil Valentine, de emblemen van Steffan Michelspacher en de twaalf poorten van George Ripley. De stappen van Ripley worden gegeven als:

1. Calcinatie
2. Oplossing
3. Scheiding
4. Conjunctie
5. Verrotting
6. Bevriezing
7. Cibatie
8. Sublimatie
9. Fermantatie
10. Exaltatie
11.Vermenigvuldiging
12. Projectie

In een ander voorbeeld uit de zestiende eeuw geeft Samuel Norton de volgende veertien fasen:
1. Zuivering
2 Sublimatie
3. Calcineren
4. Exuberatie
5. Fixatie
6. Oplossing
7. Scheiding
8. Conjunctie
9. Rotting in zwavel
10. Oplossing van lichamelijke zwavel
11. Oplossing van zwavel van wit licht
12. Fermentatie in elixer
13. Vermenigvuldiging in deugd
14. Vermenigvuldiging in hoeveelheid

In een lijst uit het boek waar ik graag mee werk, Alchemical Psychology, worden de operaties gegeven met hun Latijnse namen:
1. Calcinatio (door het vuur gaan)
2. Dissolutio (de effecten van water)
3. Separatio (discriminatie toepassen)
4. Conjunctio (twee worden één zonder ook maar één te verliezen)
5. Distillatio (koken en condenseren)
6. Coagulatio (het echt maken)
7. Mortificatio (einde)
8. Multiplicatio (de overvloed van de hart)
9. Putrifactio (overgave aan de transformerende kracht van de dood)
10. Fixatio (aan de aarde genageld, aan materie genageld, het tegenovergestelde van vluchtig)
11. Circulatio (rond en rond in cirkels gaan)
12. Solutio (overgeven aan de stroom van ontbinding)
13. Sublimatio ( boven alles uitstijgen)

In elke fase van alchemistische ontwikkeling zullen de meeste operaties aanwezig zijn, hoewel verschillende operaties voor sommige fasen belangrijker zijn dan andere. In albedo zijn separatio en solutio belangrijk. Bij citrinitas is conjunctio erg belangrijk, en bij rubedo is coagulatio de sleutel. In nigredo ligt vaak de nadruk op solutio en calcinatio. Hieruit kun je zien hoe de processen in de fasen worden gebruikt en dat de fasen niet identiek zijn aan de processen.

Leesbril
Dineke van Kooten

door: Dineke van Kooten

Gepubliceerd in: 24 juli, 2020

4 min lezen

Dit artikel heeft de volgende tag(s):

AlchemiePersoonlijke ontwikkelingSpiritualiteit

Inzichten

Gerelateerde artikelen

Man-vrouw
De kracht van verbondenheid
Ik was onlangs op een congres en ik keek: de spreker was daar samen met zijn vrouw. Wat mij raakte, was de eenheid die ik tussen hen voelde. Hij stond daar niet alleen. Naast zijn uitgesproken onderbouwde visie werd ik ook geraakt door de kracht van hun verbondenheid. Het opvallendste aan die waarneming is één zin: hij stond daar niet alleen. Ik die hem niet kende, zag hem spreken en merkte iets op tussen twee mensen. Wat ik zag, zat dus niet in
Man-vrouw
Waar je werkelijk gezien wordt
De rangorde Begin oktober verscheen Vriendschap van socioloog Beate Völker, met als ondertitel: alles over de belangrijkste relatie in ons leven. In het Nederlands Dagblad zegt ze het nog scherper. (https://www.nd.nl/nieuws/nederland/1335497/vriendschap-is-voor-de-samenleving-belangrijker-dan-het-huwel) Voor de samenleving is vriendschap belangrijker dan het huwelijk, omdat een huwelijk ‘veel minder zicht biedt op andere perspectieven’. In een vr
Dineke
Sara lachte
Twintig jaar na de kapel in Gent Langs het water Een paar weken geleden ging ik drie dagen alleen weg met de camper. Ik zocht plekken aan de waterkant, maar reed ze voorbij, de een na de ander. Bij elke plek kwam dezelfde vraag: hier, of verderop? Verderop was het misschien mooier, of stiller, of minder in het zicht. Ik reed door tot ik mezelf dwong de motor uit te zetten. Toen zat ik daar, en wist niet wat ik moest doen. Moest. Het woord staat e

Verder

Waar wil je beginnen?

Lees verder in een van de boeken, kom naar een programma of verdiepingsdag, of krijg nieuwe artikelen en podcasts in je mailbox.

Bekijk de programma's Koop een boek