04 rooskleurig asielzoekers leven (b)

Geplaatst door Dineke van Kooten op 19 juni 2011

Praktijkvoorbeelden

Ik kom regelmatig mensen tegen die zo’n prachtige buitenwereld ophouden.

Ik kom ook mensen tegen die zich zo door God gezegend hebben gevoeld, maar toch God ineens zien (zonder het concreet te ervaren) als Iemand die mogelijk tegen hen is. God is geen statische God. God lijkt dan onberekenbaar en een God om erg bang voor te zijn, want morgen kan de voorspoed zomaar over zijn.

God gunt ons groei, zodat we dichter bij Hem komen. Helaas raken we juist in de Egyptische voorspoed langzaam maar zeker van God af. Laatst zei een oude middelbare klasgenoot van mij: “Ik weet eigenlijk niet waarom ik geen Bijbel meer lees en nauwelijks meer bid. Weet je, mijn werk slokt me zo op en de voorspoed is niet van de lucht, maar moet wel gevierd worden en ik moet wel mijn inspanningen doen om het succes te behouden. Daarin is op dit moment geen plaats voor God. Misschien dat er later tijd voor komt, zodat ik dan weer op zoek ga. Maar nu nog niet…”

Ook merk ik dat er mensen zijn die zo bang zijn om hun buitenkant van geluk los te laten, dat ze al hun situaties recht praten: niet zo bedoeld; niet zo opgevat; niet aan gedacht… Eigenlijk is men doodsbang om te kijken naar de binnenkant. Bang dat er niets zit en de leegte en stilte hun aan zal vliegen.

Gebed

Heer, God, wilt U mij mijn stand van zaken laten zien? Wilt U met Uw licht en Uw waarheid[i] in mijn hart schijnen? Wilt U mij laten zien waar ik woon en hoe ik leef? Wilt U mijn aandacht trekken naar die dingen die U belangrijk vindt?

God, wilt U de verborgen plaatsen in mijn hart laten zien?


[i] Psalm 43: 3

Zend uw licht en uw waarheid; mogen die mij geleiden,

mij brengen naar uw heilige berg en naar uw woningen, (NBG-51)

Leesbril
Dineke van Kooten

door: Dineke van Kooten

Gepubliceerd in: 8 maart, 2019

2 min lezen

Dit artikel heeft de volgende tag(s):

Spiritualiteit

Inzichten

Gerelateerde artikelen

Man-vrouw
De kracht van verbondenheid
Ik was onlangs op een congres en ik keek: de spreker was daar samen met zijn vrouw. Wat mij raakte, was de eenheid die ik tussen hen voelde. Hij stond daar niet alleen. Naast zijn uitgesproken onderbouwde visie werd ik ook geraakt door de kracht van hun verbondenheid. Het opvallendste aan die waarneming is één zin: hij stond daar niet alleen. Ik die hem niet kende, zag hem spreken en merkte iets op tussen twee mensen. Wat ik zag, zat dus niet in
Man-vrouw
Waar je werkelijk gezien wordt
De rangorde Begin oktober verscheen Vriendschap van socioloog Beate Völker, met als ondertitel: alles over de belangrijkste relatie in ons leven. In het Nederlands Dagblad zegt ze het nog scherper. (https://www.nd.nl/nieuws/nederland/1335497/vriendschap-is-voor-de-samenleving-belangrijker-dan-het-huwel) Voor de samenleving is vriendschap belangrijker dan het huwelijk, omdat een huwelijk ‘veel minder zicht biedt op andere perspectieven’. In een vr
Dineke
Sara lachte
Twintig jaar na de kapel in Gent Langs het water Een paar weken geleden ging ik drie dagen alleen weg met de camper. Ik zocht plekken aan de waterkant, maar reed ze voorbij, de een na de ander. Bij elke plek kwam dezelfde vraag: hier, of verderop? Verderop was het misschien mooier, of stiller, of minder in het zicht. Ik reed door tot ik mezelf dwong de motor uit te zetten. Toen zat ik daar, en wist niet wat ik moest doen. Moest. Het woord staat e

Verder

Waar wil je beginnen?

Lees verder in een van de boeken, kom naar een programma of verdiepingsdag, of krijg nieuwe artikelen en podcasts in je mailbox.

Bekijk de programma's Koop een boek